Ad memoriam!

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Politechniki Śląskiej przystanęła na ostatnim etapie ziemskiej wędrówki Jana Tadeusza Żelińskiego, dla przyjaciół „Jano”, aby pożegnać w jego osobie jednego z najwybitniejszych przedstawicieli naszego ruchu związkowego. W 1980 roku, mgr inż. Jan Tadeusz Żeliński był czołową postacią Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w naszej Uczelni i pierwszym jej Przewodniczącym. Uczestniczył aktywnie we wszystkich wydarzeniach tamtego burzliwego okresu, zasiadał w ważnych komisjach Związkowych i Uczelnianych. Ceniliśmy Jego wybitny, twórczy wkład w opracowanie wielu dokumentów dotyczących ważkich wtedy spraw związanych z funkcjonowaniem Szkolnictwa Wyższego, Uczelni i Związku, a także ogromne zatroskanie o sprawy Ojczyzny. Podziwialiśmy rzeczowość Jego wystąpień, takt, kulturę i skromność, przekonywującą, spokojną argumentację i niemal prawniczą precyzję. Jego działalność związkową przerwało internowanie 15 grudnia 1981 roku. W ciągu roku odosobnienia był przetrzymywany w Zabrzu-Zaborzu, Raciborzu, Jastrzębiu, Uhercach, Rzeszowie-Załężu i Nowym Łupkowie. Zwolniony pod koniec 1982 roku kontynuuje nadal aktywną działalność w podziemnych strukturach Związku. Od początku swojej działalności tj. już od 1980r. stał się obiektem zainteresowania i inwigilacji Służb Bezpieczeństwa. Po uwolnieniu z internowania, przez okres 5 następnych lat, był siedmiokrotnie przesłuchiwany przez te służby. Na pierwsze przesłuchanie został wezwany zaledwie cztery dni po uwolnieniu. SB założyło Mu teczkę operacyjną o kryptonimie „Osiłek”. Działalność w strukturach podziemnych doprowadziła do podjęcia się w 1989 roki, jeszcze przed „Okrągłym Stołem”, zorganizowania i odbudowy struktur NSZZ „Solidarność” w Politechnice Śląskiej.

Po formalnej reaktywacji Związku i zakończeniu I kadencji rezygnuje z kandydowania na Przewodniczącego Związku II kadencji – aktywnie działa jednak nadal w Związku w Komisji Rewizyjnej i Komisji Zakładowej. Był członkiem Związku Represjonowanych w stanie wojennym przy Zarządzie Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Za działalność w NSZZ „Solidarność” uhonorowany został medalem w XV rocznicę Oporu Społecznego na Śląsku oraz Złotym Medalem Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Duża aktywność społeczna Jana Tadeusza Żelińskiego rozpoczyna się już jednak znacznie wcześniej. Jako student, a następnie pracownik Uczelni działa w ZHP, a następnie Związku Nauczycielstwa Polskiego w Politechnice Śląskiej, głównie na polu turystyki i sportu.

Zachowamy w pamięci i wdzięczności przynoszące zaszczyt Jego odważne, pełne zaangażowania, troski, odpowiedzialności i humanitarnej treści wystąpienia, w tym na obradach Senatu Politechniki Śląskiej, którego był członkiem z wyboru i to w czasach zniewolenia, gdzie każde niezależne słowo miało wysoką do zapłacenia cenę. Odszedł od nas człowiek, który dla naszego ruchu uczynił tak wiele, był gwarantem jego ciągłości, od haniebnego stanu wojennego do powrotu do legalnej działalności.

Z osobowości „Jano” emanował wewnętrzny ład, spokój i zaufanie, prawość, bezstronność i czystość intencji, był człowiekiem głęboko wierzącym, Przyjacielem, na którego solidarność, życzliwość oraz mądrą radę i pomoc każdy mógł liczyć.

Dzisiaj dziękujemy Mu za wszystko, za codzienną postawę, za trud i wyrzeczenia, za hart i pogodę ducha, czym zaskarbił sobie naszą głęboką wdzięczność, uznanie i szacunek oraz trwałą pamięć.

W dalszej wędrówce do Domu Ojca niech Go wspiera nasza modlitwa.

„Jano”! Żegnaj!

czerwiec 2007 roku